PCOS, polycysteus ovarium syndroom.

Posted: juli 13, 2018 By:

op 10 vrouwen wereldwijd heeft PCOS

De diagnose polycysteus ovarium syndroom, wordt gesteld op de meest voorkomende symptomen van PCOS: een onregelmatige cyclus, stemmingswisselingen, acne, overbeharing, haaruitval en cyste vorming (vochtblaasjes) in de eierstokken.

Een donkere verkleuring van de huid (Acanthosis nigricans) kan een symptoom zijn, evenals kleine opstaande huidflapjes. PCOS wordt verder gelinkt aan overgewicht, hoge bloedsuikerspiegel, insulineresistentie, abnormale bloedvetten (cholesterol en triglyceriden), een hoge bloeddruk, een gebrek aan vitamine D, onvruchtbaarheid, depressie, verhoogd risico op hart- en vaatziekten en endometriumkanker.

De oorzaak van PCOS is veelzijdig, en kan niet worden bestreden met het aanpakken van alleen de symptomen. De échte oorzaak vraagt een totaalplan met aanpassingen  in leef- en voedingsstijl, bewegen en gebruik van supplementen, om een blijvend resultaat te krijgen en van PCOS af te komen. Een voedingsadvies zal vooral gericht moeten zijn op het herstellen van de hormoonbalans. Er moeten voldoende voedingsstoffen aanwezig zijn.

Bij PCOS is sprake van een disbalans van geslachtshormonen. In een bepaalde periode van de cyclus moet worden geschakeld van testosteron naar oestrogenen. Bij PCOS wordt die switch niet gemaakt, omdat er een enzymdefect is. Door teveel testosteron komen er minder eisprongen maar meer rijpe follikels. Dat geeft cystes. De beharing neemt toe als gevolg van het niet meer oestrogeen worden van testosteron. Het kan haarfollikels kapot maken (achterhoofd, inhammen, ..). Testosteron heeft een directe relatie met insuline.

Het hormoon insuline is betrokken bij de regulering van je bloedsuikerspiegel. Wanneer je simpele koolhydraten of suikers eet stijgt je bloedsuikerspiegel en maakt je lichaam insuline aan om je bloedsuiker weer naar beneden te brengen. Te váák eten betekent dat de alvleesklier insuline blíjft maken. Als dit proces te vaak in extreme mate plaatsvindt worden je insulinereceptoren ongevoeliger en is er steeds meer insuline nodig om je bloedsuiker te reguleren. Het bloed wordt a.h.w. te zoet, maar kan de insuline, simpel gezegd, niet meer in de cellen krijgen. Als de bloedsuikerspiegel voortdurend te hoog blijft wordt je resistent voor insuline.

En terwijl de alvleesklier insuline blijft aanmaken, kan er geen ATP meer in de cellen worden gemaakt. ATP vervult een sleutelrol in de celstofwisseling als drager van chemische energie. Gevolg: vermoeidheid!!

Vrouwen met een hoger gewicht hebben een verhoogd risico op insuline resistentie. Insulineresistentie bij mannen zie je bij een vergrote prostaat, acné, huidkwabben, veel borstweefsel of grote neus.
Soms kunnen medicijnen veranderingen in insulineniveaus veroorzaken, zoals anticonceptiepillen, schildkliermedicatie en groeihormonen.

Maar insulineresistentie kan ook leptineresistentie veroorzaken. Het hormoon leptine wordt door vetcellen geproduceerd. De voornaamste functie is het reguleren van de energiebalans op lange termijn. Het wordt ook wel het “verzadigingshormoon” of “hongerhormoon” genoemd. Leptine moet de hersenen laten weten wanneer we genoeg hebben gegeten en dat er voldoende vet is opgeslagen. Het speelt ook een rol bij o.a. vruchtbaarheid, immuniteit en hersenfunctie.

Ongeveer 70% van de vrouwen met PCOS en overgewicht zijn insuline resistent. Bij 30% van de slanke vrouwen met PCOS is dat ook het geval. Er zijn echter ook vrouwen met PCOS die een ondergewicht hebben.
Vrouwen met PCOS merken dat ze eerder aankomen of lastig afvallen. Je lichaamsgewicht kan van invloed zijn op je menstruatiecyclus. Een cyclus kan veranderen, langer duren of zelfs helemaal uitblijven.
De afname van insulinegevoeligheid tijdens de overgang lijkt erop te wijzen dat vrouwelijk oestrogeen tegen insulineresistentie beschermd.

Als het niet lukt zwanger te worden en de diagnose PCOS wordt gesteld, wordt geadviseerd eerst maar eens af te vallen. Maar meestal heb je daar alles al voor gedaan. Wat dan? 

Het is goed om te begrijpen dat (over)gewicht en insulineresistentie een directe relatie met elkaar hebben. Vrouwen met PCOS produceren veel insuline of de insuline doet niet goed zijn werk.Wanneer je hormonen niet in balans zijn is het veel lastiger om af te vallen, omdat verschillende ‘processen’ in je lichaam met elkaar te maken hebben en elkaar versterken of in stand houden.

Door het disfunctioneren van insuline wordt vet sneller opgeslagen en hierdoor neemt je gewicht makkelijker toe. Of de klachten van PCOS ontstaan juist als je veel in gewicht bent aankomen. Je komt dan in een vicieuze cirkel terecht van gewichtstoename, verhoogde vetopslag en verhoogde kans op insulineresistentie. Als lever en spieren voldoende glucosevoorraad hebben wordt de rest omgezet in lichaamsvet en opgeslagen voor ‘barre tijden’. Maar deze voorraad wordt nooit aangesproken als we blijven eten, dus neemt de hoeveelheid lichaamsvet alleen maar toe, met name rond je middel. Een te hoog vetpercentage veroorzaakt en verergert weer insulineresistentie. Om lichaamsvet kwijt te raken zou je dus weer ‘barre tijden’ moeten creëren.

Veel vrouwen met PCOS hebben een verlaagd progesteronniveau ten opzichte van oestrogeen. Bij een verhoogd oestrogeenniveau gaat je lichaam ook vet opslaan, met name op je benen en billen.

Aromatase is een enzym dat testosteron omzet naar oestrogenen. Hoe actiever het enzym, hoe meer testosteron er wordt omgezet naar oestrogeen. Nu vindt aromatisering onder andere plaats in vetcellen. Dus hoe meer vetcellen, hoe meer testosteron wordt omgezet naar oestrogeen, hoe meer vetopslag. Deze negatieve cirkel houdt zichzelf in stand als je er niks aan doet. Roken en teveel alcohol stimuleren de activiteit van het aromatase enzym, dus niet verstandig.

Bij een verhoogd testosterongehalte zie je op de buik een ‘zwembandje’ boven de navel, met een teveel aan oestrogeen een ‘zwembandje’ onder de navel.

Het in balans brengen van je hormonen en je bloedsuikerspiegel stabiliseren doe je door voeding te eten die oestrogeen dominantie tegen gaan en door ‘schaarste’ te creëren. Pas dan stopt de vetopslag. Doe het nooit met een crashdieet! Het resultaat is dat je snel meer energie krijgt en andere PCOS klachten verminderen en verdwijnen. Door een stabiele hormoonbalans kan je menstruatiecyclus weer op gang komen of stabieler worden. Zo vergroot je de kans op een zwangerschap als dat je wens is.

Stress speelt een grotere rol speelt dan vaak wordt gedacht. Dit kan stress zijn door werk zijn, maar ook spanningen in privé situaties, of stress die je lichaam ervaart door minder goede voeding. Het gaat daarbij vooral om langdurige, aanhoudende stress. Stress werkt dan hormoon verstorend. Er kan behalve van externe stress ook sprake zijn van ‘interne stress’ door voedselintoleranties (dus niet een allergie). Van deze intoleranties ben je je meestal niet bewust! Je verdraagt de voeding wel, maar kunt het niet goed verteren. De verteringsresten worden toxisch. Hier gaat je lichaam overgevoelig op reageren en gaat stresshormonen aanmaken. Als dat langdurig nodig is zal het de totale hormoonbalans verstoren.
Meestal eet je die voedingsstoffen vrijwel dagelijks, zoals tarwe, gluten, zuivel, eieren, sommige e-nummers,  suikers, cafeïne of alcohol. Dat maakt het moeilijk te ontdekken voor welke voeding je intolerant bent.

Je kunt je via mijn praktijk op voedsel intoleranties laten testen. 

De toxines activeren het immuunsysteem voortdurend en die raakt uitgeput. Je lichaam wordt steeds ontstekingsgevoeliger.

Voedingssupplementen vormen een goede en noodzakelijke aanvulling op een gezonde leefstijl en voeding. Vaak eten we onvoldoende gevarieerd om alle goede stoffen binnen te krijgen. Of het zit er niet meer zoveel in. Soms heb je te maken met een verstoorde aanmaak van enzymen of problemen met de opname van de voedingsstoffen. Supplementen zijn geen medicijnen. Het zijn natuurlijke voedingsstoffen.

Maak een afspraak om een plan van aanpak op maat te maken!

 

AUTHOR

jose

All stories by: jose